Een gelukkig nieuwjaar!

januari 2, 2014

Aan iedereen een mooi 2014 gewenst!! Veel geluk, veel warmte en veel leuks. Zoals tijd om te genieten!

Het nieuwe jaar brengt voor mij ook heel wat nieuws… Ik moet – en wil ook heel graag :-) – mijn tijd wat anders indelen. Ik zie grote uitdagingen in mijn werk, een gloednieuwe schrijfopdracht die op me wacht, twee vrolijke kindjes en een soulmate die mijn vrije tijd met hun mooiste glimlach inpalmen… en verder nog wat ditjes en datjes waar ik voor mezelf tijd voor wil vrijmaken.

Genietenenzo neemt dus even een “break”. De tijd om te schrijven op deze blog is een beetje zoek. Maar toch blijf ik schrijven, al is het dus niet meteen hier op dit plekje van het internet. Misschien afentoe een klein woordje, een leuke tip, een klein idee, wie weet… als ik het niet kan laten😉

En tot dan zeg ik: Bedankt voor alle trouwe bezoekjes en graag tot later!

Petra

Zeevruchten eten in Parijs.

december 17, 2013

Parijs heeft als wereldstad ontelbare restaurants, bistro’s, cafeetjes,… Voor wie echt lekker wil uit gaan eten, wordt het dan ook even zoeken om het kaf van het koren te scheiden. Ik ontdekte alvast twee adresjes die ik iedereen warm kan aanbevelen. Nu wil het toeval dat ik geen visliefhebber ben, maar toch zijn de aan te bevelen restaurants gespecialiseerd in vis- en zeevruchten. Zo zie je maar, ik kan weleens van mening veranderen😉

In de Rue du Bac, vlakbij Musée d’ Orsay, ligt Gaya Rive Gauche. Een kleine visbistro met in de keuken topkok Pierre Gagnaire. Heerlijke, lichte gerechten op een originele manier geserveerd. Het is er heel gezellig om te vertoeven en de bediening is perfect. Proef zeker ook het huisaperitief met Martini en limoen! De prijs is in verhouding de kwaliteit die je krijgt, niet goedkoop dus, maar zeker niet teveel voor een memorabel etentje! Reserveer op voorhand, want het zit er snel vol! www.pierre-gagnaire.com

Een ander bijzonder adresje is het restaurant Les Fables de la Fontaine, Rue Saint-Dominique, vlakbij de eifeltoren. Dit gezellige vis-en zeevruchtenrestaurant heeft één ster, wat zich weerspiegelt in speciale, unieke gerechten met aparte smaakcombinaties. Heel lekker, dat wel, maar jammergenoeg ook erg duur. Een aanrader is het degustatiemenu. Je krijgt een tiental kleine gerechtjes, met of zonder aangepaste wijnen, die je een mooie beeld geven van de gerenomeerde keuken. De ruimte is erg klein, waardoor je heel dicht bij het bord van je buurman of buurvrouw zit. Maar dat hoort nu eenmaal bij de charme van de Franse hoofdstad en bovendien… als jouw buur ook het degustatiemenu kiest en één gang voor is op jou, kan je al eens nieuwsgierig kijken wat de kok ook voor jou nog in petto heeft… altijd leuk🙂 De bediening is erg vriendelijk en vlot. Ook hier geldt dezelfde regel: reserveer op tijd, de plaatsen zijn gegeerd! www.lesfablesdelafontaine.net

DSC_0952

 

Parijs in beeld.

december 1, 2013

Mijn foto’s van een weekendje Parijs staan online!

Schitterende stad, gezellige restaurantjes, veel sfeer en een betoverende kerstmarkt op de Champs Elysees!

Binnen enkele dagen geef ik wat tips weg om lekker uit te gaan eten. Maar voor nu dus enkel de foto’s! Klik hier.

DSC_0911

“Kunnen wij het maken? Nou en of” De slogan van de immer goed gezinde klusjesman Bob de Bouwer zit bij velen in het geheugen gegrift. Tot voor enkele jaren waren de Bob de Bouwer-verhalen heerlijke tv voor kinderen van 2 tot 5 jaar. Het enthousiasme van Bob, de teamgeest van zijn ploeg en de schitterend uitgewerkte karakters van zijn machines, zoals de graafmachine Scoop en de hijskraan Liftie, maakten Bob de Bouwer tot een erg populaire figuur.

Een tweetal jaren geleden veranderde er plots heel wat in de wereld van Bob de Bouwer.  Alles werd gedigitaliseerd. Bob’s vertrouwde werkplaatsen verdween, stemmen veranderden, kleuren leken anders en voor sommige machines was er geen plaats meer in de serie. De machines die wel overbeleven praatten met een karakterloze stem en een onbeweeglijke mond. Jammer!

Voor de tweede maal is er sinds augustus 2013 nu ook een Bob de Bouwer theatertour. De Nederlandse theatergroep Van Hoorne presenteert een interactieve theatervoorstelling voor kinderen vanaf 2 jaar. De trailer ziet er leuk uit, het theatergezelschap is goed, dus waarom niet eens met de kinderen gaan kijken naar de originele, of zoals mijn kinderen hem noemen “de oude”, Bob de Bouwer?

Een theatervoorstelling valt immers niet te digitaliseren. Maar toch mocht het niet baten. Bob de Bouwer is vergane glorie, zo zegt mijn gevoel. Veel show, een te moeilijke verhaallijn voor de doelgroep en erg stugge figuren. Mijn oudste zoontje begon spontaan te lachen wanneer Bob en vriendinnetje Wendy op het toneel verschenen. Waarom? “Ik weet het niet, die zijn zo gek.” Mijn jongste zoontje keek met rode wangetjes toe, maar merkte wel op: “Die mond beweegt niet als ze praten. Dat is gewoon een pop, hè?”

De theatertour speelt de komende maanden nog in Nederlandse zalen, maar is geen aanrader. De voorstelling is pover en staat heel ver van de mooie verhaallijnen en uitvoeringen van de tv-series van weleer.

De krant ‘Het Belang van Limburg’ kondigde het afgelopen vrijdag in een kort, maar leuk artikel al aan: Vandaag signeerde ik op de boekenbeurs mijn boek ‘Droom groot, Thibault’. Net als mijn soulmate, al signeerde hij bij een andere uitgeverij. Hij voormiddag, ik namiddag. dus samen naar de boekenbeurs.

Samen naar de boekenbeurs? Was het maar zo eenvoudig. Mijn kinderen wilden graag het volledige pakket: trein-tram-boekenbeurs. Nu is het algemeen bekend dat de treinverbindingen vanuit Limburg naar de rest van ons land behoorlijk pover zijn. Maar alles voor mijn ventjes… Dus kwam ik met mijn zoontjes achterna met trein en tram. Leuk, dat wel. Maar tijdrovend, dat ook. Mijn man was ongeveer 1 uur en 15 minuten onderweg, ik deed er net geen 3 uur over…

Op de stand van Davidsfonds kreeg ik een plekje naast Emiel Lamberts, emeritus hoogleraar geschiedenis. Hij schreef een geschiedenisboek over Napoleon, met als insteek de notities van zijn betovergrootvader, die zelf vocht in het leger van Napoleon. ‘Droom groot, Thibault’ is een heel ander genre boek, bovendien kon en kan geschiedenis mij amper boeien, maar toch hadden Emiel en ik leuke gesprekken. En wat me dan wél altijd zal boeien, is de passie van sommige mensen voor hun interesse, hun vak. Zo mooi om naar te luisteren.

Ik verkocht een aantal boeken en zette mijn naam erbij. Want dat is bijzonder, zo heb ik me laten vertellen🙂 Enkele handtekeningenjagers en wat BV’s passeerden de revue en ik begon me stilaan af te vragen: Wat is mijn volgende project? Mijn volgende uitdaging? Een nieuw idee voor een boek, een extraatje voor de leerlingen van mijn klas, of voor de patiënten in mijn apotheek? Er broedt vanalles in mijn hoofd…

Maar dan zie ik weer mijn jonge asielpoes, hangend aan stoelen en gordijnen. En dan kom ik tot het besef: Ik kan geen nieuwe uitdaging aangaan als ik de vorige nog niet heb afgewerkt.

Gisterenavond is de 77ste boekenbeurs officieel geopend! Het was er behoorlijk druk en naar goede gewoonte, heel warm.

Maar dat kon me even niet deren want voor mij is het een speciale editie. Nooit verwacht, nooit gedacht, maar gisterenavond dus wel gezien: mijn boek ‘Droom groot, Thibault’ op de stand van Davidsfonds! Wauw!

DSC_0807

 

DSC_0810

 

Sinds enkele weken is de nieuwste Disney-aanwinst te zien in de bioscoop!

De makers van het waanzinnig succesvolle Cars, laten ditmaal de film ‘Planes’ op de wereld los. Deze ging begin oktober in ons land in première.

En zoals de titel sterk doet vermoeden, het is een film over vliegtuigen. Het ordinaire sproeivliegtuigje ‘Dusty’ droomt ervan om mee te vliegen aan een race rond de wereld. Hij wil strijden tegen de sterren onder de vliegtuigen en regen en wind trotseren om verder te kunnen kijken dan zijn vleugels breed zijn. En waar een wil is, is een weg. Zoals in zovele Disney-klassiekers.

Maar wordt het een klassieker? En zal de hele merchandising rond ‘Planes’ (en geloof me, die is er!!) de verkoop van de sympathieke autootjes en spulletjes van Cars kunnen evenaren? Ik betwijfel het. Ookal zijn het leuke figuren en is deze film best mooi om naar te kijken, mijn kinderen kenden, bij thuiskomst, de naam van de hoofdrolspelers niet meer. Niet zo duidelijk dus, en weinig uitgediepte karakters. Veel race, en weinig inhoud, als je het mij vraagt. Maar ja, vliegtuigen die racen tegen de tijd en woeste zeeën trotseren, zijn misschien ook niets voor meisjes, zoals ik?😉

En na de film discussiëren we. Is Planes gekomen in plaats van Cars 3? “Nee”, gilden mijn jongens, ” van Toy Story is toch ook een 3!” Ja, geen derde Cars, die teleurstelling zou inderdaad te groot zijn. Was dit dan een tussendoortje, een kleiner project? Veel decors vanuit Cars werden immers herbruikt, auto’s en vrachtwagens op de achtergrond kwamen heel bekend voor. ‘Planes’ is niet echt nieuw, dat is duidelijk.

Ok, dan wachten we maar. Wachten tot de derde Cars. En ondertussen hadden we toch een leuk begin van de herfstvakantie!

%d bloggers op de volgende wijze: